Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
Fön makinasını sen mi aldın? Duşa gireceğim ve bulamıyorum.
-Yok. Ben niye alayım? -Bilmem, hani elin uzun ya.
O yüzden aklıma sen geldin.
Dur, dur gitme. Ben de sana gelecektim.
(Kapı kapanıyor)
Ben de nerede kaldı diyordum.
Niye?
Arsa satılamadı...
...ve sen yine elime düştün.
Geçen gün kafama atığın, o on bin lira için yalvaracaksın.
Kim bilir? Belki de ayaklarıma kapanacaksın.
Ah!
Aslına bakarsan öyle olmayacak.
Sana yalvarmama gerek kalmadan, bana 20 bin lira vereceksin.
Hem de hiç itiraz etmeden.
Pardon?
Şimdi odana gideceksin, çantanı açacaksın...
...ve oradan bana 20 bin lira getireceksin, o kadar.
Peki bunu neden yapacağım?
Emre'yi, Ceyda'ya kaptırmamak için.
Emre'yi, Ceyda'ya kaptıracağımı hiç sanmıyorum.
Emre gibi birinin, öyle saçları olan, leopar tayt giyen...
...”geliyorum anam, geliyorum gülüm” gibi...
…cümleler kuran birini tercih edeceğini hiç sanmıyorum.
Ya o kadın çocuğunun annesiyse?
-Ne? -Bence duydun.
Yalan söylüyorsun.
Eğer öyleyse ben annenin yalancısıyım.
Git sor istersen.
Sahiden mi?
Evet.
Ceyda'nın çocuğunun babası Emre mi?
Evet.
Bunu gizlemen için sana para mı vereceğim ben bir de?
(Şirin) Ay çok iyi. (Şirin gülüyor)
Sen gerçekten umurumda olanın, Emre olduğunu mu sanıyorsun?
Gerçekten böyle mi düşünüyorsun?
Değil mi?
Tabii ki değil.
(Gerilim müziği)
Sarp?
Sen yine Sarp'a?
Öyle mi?
(Hareketli müzik...)
(...)
-(Erkek) İyi akşamlar. -Getirdin mi? Ver şunu!
-Diğer telefon? -Buyurun efendim.
-Yeni hattı da içine taktık. -Tamam, sen gidebilirsin.
(Kapı kapanıyor)
Duruyor mu bari fotoğraflar?
Duruyor.
Hatta ben onları, şu telefona aktarayım.
(Suat) Boşu boşuna suçladın beni o kadar.
Anlamıyorum yani. Bunu yapınca, eline ne geçecek?
Onları Bahar'a yolladığın zaman, ne kazanacaksın?
Sen zaten Sarp'tan vazgeçmedin mi? Bu saçmalık neden?
Bilmiyorum!
Neden yapmak istediğimi bilmiyorum.
İçimde, çok büyük bir öfke patlaması oluyor.
Ama inanılmaz bir patlama.
Sarp'a karşı...
...Bahar'a karşı, kadere karşı, her şeye karşı.
Her şeyi, yakıp yıkmak istiyorum.
Sonra diyorum ki, o fotoğrafları yollayım da...
...onların da hayatları mahvolsun.
Yok olsunlar diyorum.
Sonra...
...o öfke geçiyor.
İçime...
...bir sessizlik çöküyor.
Diyorum ki...
...zaten hepimizin hayatı mahvoldu.
Sarp'ın başına gelenler...
...Bahar'ın başına gelenler...
...Nisan'la Doruk'un başına gelenler.
İşte o zaman vazgeçiyorum.
Vazgeçiyorum.
Hatta...
...Bahar'a o fotoğrafları yollamayı düşündüğüm için kendimden utanıyorum.
(Duygusal müzik)
Sonra yine geliyor öfke.
Sonra yine bir sessizlik çöküyor.
Deliriyor muyum baba ben? Söyle ne olursun.
Deliriyor muyum?
Kızım, yalvarıyorum sil o fotoğrafları.
-Ne olursun silelim şunları. -(Pırıl) Hayır!
Neden korktuğunu çok iyi biliyorum.
Sarp, Bahar'dan umudunu keserse bana döner...
...ve ben de onu kabul ederim diye korkuyorsun.
Sarp'la Bahar'ın arasının bozulmasını istemiyorsun, biliyorum.
Pırıl. Pırıl!
Ne olursun dinle beni.
Sarp'la Bahar'ın, arasının nasıl olduğu, benim umurumda bile değil.
Ama sen yeniden Sarp'a dönersen, onun imkânlarıyla mı yaşayacaksın?
Aksi takdirde, kendimizi Nezir'den nasıl koruyacağız?
Bırak artık şu Sarp'ı, bizden uzak olsun.
Sen artık çocuklarını ve kendini düşün.
(Duygusal müzik)
("Barış Manço - Günaydın Çocuklar" çalıyor)
"Hey! Hey!"
"Günaydın çocuklar" "Günaydın"
"Hep güler yüzle karşılarsınız beni"
"Hey hey! Hey hey!"
"Günaydın çocuklar" "Günaydın"
"Sabah akşam bıkmadan dinlersiniz beni"
"Dün gece düşündüm de"
"Renkler olmasaydı, yaşanmazdı bu dünyada"
"Korktuğum odur ki"
"Kapkara bir dünyayı..."
Ne demek beni uyandırmak!
Ne, ne anne ne? (Gülüyorlar)
"Oyun ister bazen büyükler"
"Tabancalar, kılıçlar, tüfekler" "Zevk meselesi bu karışılmaz"
Ne yapıyorsunuz?
"Tartışılmaz zevkler ve renkler"
"Sizin olsun bütün bu zevkler" "Bırakın renkleri çocuklara"
Ne, ne? Al bunu Enver abi.
"Hey! Hey!"
"Günaydın çocuklar" "Günaydın"
"Siz hiç kırmızı bir ağaç gördünüz mü?"
"Hey hey! Hey hey!"
"Günaydın çocuklar" "Günaydın"
"Gökyüzü neden mavi düşündünüz mü?"
Var mı öyle gıdıklayıp kaçmak?
"Başak sarı, çim yeşil, her şeyin bir rengi var"
"Değişmez doğanın dengesi"
(Uzaktan gelen gülme sesleri)
"Mor, turuncu, sarı, eflatun, pembe..."
Hadi bakalım doğru banyoya, hadi.
Hadi kalk, kalk, kalk!
Hadi. Hadi, hadi.
Geç.
"Oyun ister bazen büyükler, tabancalar, kılıçlar, tüfekler"
"Zevk meselesi bu, karışılmaz"
"Tartışılmaz zevkler ve renkler"
"Sizin olsun bütün bu zevkler" "Bırakın renkleri çocuklara"
Anneanne!
Güzeller, günaydın.
Günaydın.
Günaydın anneciğim.
Hadi geçin bakalım, oturun.
Aman, aman, aman. Bu ne güzel bir sabah böyle?
-Günaydın. -(Enver) Günaydın.
Günaydın baba.
Günaydın oğlum. Günaydın kızım.
Şimdi benim size, bir sorum var.
Bilin bakalım, dünyanın en güzel sesi nedir?
"Renkler olmasaydı, yaşanmazdı bu dünyada"
"Korktuğum odur ki"
"Kapkara bir dünyayı..."
Kuş sesi.
"...düşleyenler var aramızda"
Dalga sesi?
Evet, o sesler de güzel.
Ama bence, bu sabah öğrendim ki, dünyanın en güzel sesi öpücük sesidir.
"Mucuk mucuk" sesi mi?
Evet, evet. Çünkü o sevginin sesi.
(Çocuklar öpme sesi çıkarıyorlar)
Bir de bence, gıdıklanan çocuk sesi.
(Çocuklar öpme sesi çıkarıyorlar)
Sabah sabah, amma gürültü yaptınız ya! Yeter artık!
Cık cık cık!
(Kapı kapanıyor)
(Duygusal müzik)
Teyzem, sevginin sesini beğenmedi galiba.
Gel.
-Yapalım mı? -Olur kızım, yapalım.
Ben kazandım.
Ya!
-Anne biz de yapalım mı? -Hadi yapalım.
-Hazır mısın? -(Doruk) Evet.
(Yumurta çatlıyor)
Aa!
-Yaşasın. -(Bahar) Evet, sen kazandın. Aferin.
(Bahar) Hadi şimdi, yiyelim yumurtaları.
-(Nisan) Ben soyarım. -Tamam anneciğim.
(Duygusal müzik)
Bunu Sarp'ın imzalaması gerek.
Oradan da notere gidip, devir işlemleri yapacaksınız.
Sarp Bey'e, hiçbir şey bırakmayacak mısınız?
Tek kuruş bile bırakmayacağım.
Kızıma yaptıklarının cezasını çekecek.
Tüm parasını, kendi elleriyle bana verecek.
Anladım.
Ne o?
-Beğenmedin mi, bir itirazın mı var? -Yok.
İtiraz değil de...
...siz de biliyorsunuz.
Sarp Bey, o paranın tamamını kendisi kazandı.
Ayrıca sizin de ihtiyacınız yok.
-Yani... -(Suat) Güzel tarafı da bu zaten.
Banim ihtiyacım yok, onun ihtiyacı var.
Ne yapmamı bekliyordun?
Benim sayemde kazandığı paralarla, gidip o kadınla...
...gününü gün etmesine, izin vermemi mi bekliyordun?
Kızımın hâlini görüyorsun.
Yine de--
Ya biraz kafanı çalıştırsana.
Bu sayede, Pırıl'la Sarp'ın tekrar birlikte olmaları imkânsız olacak.
Pırıl, bu imkânlardan vazgeçmek ister mi?
(Suat) Çocuklarıyla birlikte, Sarp'la sürünmek ister mi?
Kocasını seviyor olabilir.
Ama çocuklarını, sefaletin kucağına atar mı?
Ya Sarp Bey, Nezir'in böyle bir talebi olmadığını öğrenirse?
Bunun, bizim planımız olduğunu anlarsa?
Nereden öğrenecek ki?
Hem öğrense de iş işten geçmiş olacak.
Baba?
-Sen hâlâ şirkete gitmemişsin? -Gitmeyeceğim.
İşlerimi buradan halledeceğim.
Bugün çok güzel görünüyorsun.
Teşekkür ederim. Hayata dönmeye karar verdim artık.
Münir, bu zarfı lütfen Bahar'a iletir misin?
Ne var orada, para mı? Eğer paraysa--
(Pırıl) Lütfen sakin olur musun biraz. Para falan değil.
Kendimi, Nezir'e öldürtmek gibi bir niyetim yok.
Ne var peki?
Artık burunlarımızı, birbirimizin hayatına sokmasak?
Ben çocuk değilim.
Her yaptığım şeyi, sana söylemek gibi bir mecburiyetim yok.
Münir, zarfı Bahar'a ilet lütfen.
Ve sadece o açsın.
Önemli.
-Anladım Pırıl Hanım. -(Pırıl) Teşekkürler.
-Versene sen şunu ba-- -Suat Bey!
Tamam. Git hadi, çabuk.
İyi günler Suat Bey.
(Kapı açılıyor)
(Kapı kapanıyor)
(Gerilim müziği)
(Gök gürüldüyor)
(Nisan dış ses) Dorukcuğum yavaş ol, düşeceksin.
(Doruk dış ses) Düşmem ki, düşmem ki! Seni geçtim.
(Nisan dış ses) Hayır geçmedin. Ben koşmuyorum.
(Nisan gülme sesi)
(Geçiş sesi)
(Duygusal müzik)
-Sen nereden çıktın? -Annemin karnından.
Doğru söylüyorsun.
Eski fotoğraflara bakıyorum.
İstersen sen de gel otur, beraber bakalım.
Evet olur.
Ben aile albümlerine bakmayı çok seviyorum.
Bu Mert abi mi?
Evet o.
Biliyor musun?
Benim babamla hiç fotoğrafım yok.
-Öyle mi? -Evet.
Ama Nisan'ın çok var.
Milyon milyon var.
Ama benim hiç yok.
Çünkü ben doğmadan önce, babam ölmüştü.
Ama sonra geri geldi.
-Demek ki ölmemiş. -Ölmüş, ölmüş.
Ama sonra yine gelmiş.
Mert abi de gelir belki.
(Hüzünlü müzik)
Belki gelir.
-Nasıl geldi biliyor musun babam? -Nasıl?
Böyle yaptım.
Kimse görmeden.
Lütfen geri gel. Seni çok özledim.
(Hüzünlü müzik...)
(...)
Ağlama.
Gelmez yoksa Mert abi.
(Doruk) Aa, ne sıkıcı baba, der.
Biz hep güldük, eğlendik.
Babam da geldi.
Ama ağlasaydık gelmezdi.
-Öyle mi sence? -Evet.
Annem söyledi.
Peki o zaman. Ben de bundan sonra hep gülerim.
-Fotoğraflara bakmaya devam edelim mi? -Olur.
Aa! Bu ne?
Neymiş bakalım? Mert’in sünneti.
Çok güzelmiş elbisesi.
Kral gibi olmuş.
Evet.
Öyle olmuştu.
Çok, çok, çok güzel olmuş. Çok güzel olmuş.
Aa, küçük at da var.
Evet.
-Onun adı Midilli. -Midilli.
Mert hayvanları çok severdi.
Ben de çok severim.
-En çok hangi hayvanı seversin? -Hamsi.
-Ne? -(Doruk) Hamsi!
Kovada görmüştüm.
Çok tatlılardı.
Dorukcuğum.
-Sen sünnet oldun mu? -Hayır.
Ama bir gün olacağım. Bir zaman olacağım.
-Ne zaman? -Bilmem, bir gün.
Biliyor musun, sünnet olunca, kırt kırt olunca...
...herkes sana hediye alıyormuş.
Evet biliyorum.
Herkes alacakmış. Ama herkes.
Öyle olmalı. Âdettir.
Anneannem, Enver dedem, annem, Nisan...
...babam, Ceyda abla, Arif abi, Jale teyze.
Yeliz teyzem gelirse, o da alır.
Ama... Ama o belki gelemeyebilir.
-Ben de alırım. -Gerçekten mi?
Tabii ki alırım. Ben senin Nezir amcan değil miyim?
Evet, öylesin.
Ne istiyorsun, ne alayım sana?
Hım...
Bu elbiseden. Şapkalı ve sopalı.
-Tabii ki alırım. -Teşekkür ederim.
(Öpüyor)
Sünnetimde herkes olacak. Mert abininki gibi.
Sen olacaksın, babam olacak. Sevdiğim herkes olacak.
-(Bahar) Doruk, neredesin oğlum? -Geliyorum anne.
(Duygusal müzik)
Lütfen geri gel, seni çok özledim.
(Duygusal müzik)
Belki Mert abi de gelir sünnetime.
(Bahar) Doruk, hadi!
Geliyorum anne.
(Duygusal müzik)
Lütfen geri gel.
Seni çok özledim.
(Duygusal müzik)
Azmi!
(Erkek) Bir şey mi istediniz Nezir Bey?
-Azmi'ye söyle çalışma odama gelsin. -(Erkek) Peki efendim.
(Duygusal müzik)
(Geçiş sesi)
Lütfen geri gel. Seni çok özledim.
(Duygusal müzik...)
(...)
-(Enver) Hadi bakalım güle güle. -(Bahar) Görüşürüz Enver abi.
Gel bakalım. Takın çantalarınızı.
-(Doruk) Görüşürüz Enver dede. -(Sarp) Ben alırım.
-(Enver) Güle güle. -(Bahar) Peki.
-(Bahar) Geç şöyle. -(Enver) Hadi bakalım...
...Allah zihin açıklığı versin.
Gel bakalım. Gel, gel, gel.
-Geç kalmadık değil mi? -(Hatice) Yok canım.
Sen de gel.
Peki, gel.
Okula hepimizi gidelim.
-(Bahar) Oğlum olmaz. -(Doruk) Anneyle baba.
Olmaz. Anneannenle ben, işe geç kalırız o zaman.
Ama anne hiç böyle gitmiyoruz.
Lütfen.
Tamam, bir gün gideceğiz söz ama bugün değil, tamam mı?
Biz düz gideceğiz.
Ha. Aşağıdan taksiye binmiyor musunuz?
Biz taksiyle gitmiyoruz ki.
Otobüsle gidiyoruz babamla.
Evet, dün otobüsle döndük.
Hatta ben hiç düşmedim. Babam beni tuttu.
Hım. Ben taksiyle gidiyorsunuz sanıyordum.
Yok, biz otobüse binmeyi çok seviyoruz.
Peki, ne güzel.
Hadi bakalım. Öpeyim seni.
İyi dersler anneciğim.
-Anneciğim. -Görüşürüz anne.
Görüşürüz annem. İyi dersler.
Görüşürüz anneanne.
Hım. Görüşürüz kuzum benim.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
-Hadi bakalım çocuklar. -Dikkatli olun.
(Müzik)
(Sarp) Gel bakalım buraya, aslan parçası.
(Müzik)
Ne oldu? Neye bakıyorsunuz?
Hiç.
Acaba çok yakışıklıyım diye mi bakıyorsunuz?
Evet.
-Ha. -Hı hı.
Ama ben senden daha yakışıklıyım.
Gerçekten mi?
Ama birazcık.
Çünkü benim yanaklarım yumuşacık. Seninki sakallı.
Dorukçuğum sakalları hiç sevmez.
Bazen Arif abim onu öptüğünde, "Ay, yanağım acıyor" der.
(Müzik)
Çocuklar, gelin bakalım şöyle.
Gel, gel, gel.
Gel kızım sen de.
Şimdi ben size bir şey söyleyeceğim.
Dinliyor musunuz?
(Doruk) Hı hı.
Sevdiğiniz insanlardan dolayı, suçluluk duymanızı istemiyorum.
Anladınız mı?
Hayır.
Şöyle anlatayım.
Yani diyelim ki sizin çok sevdiğiniz birisi var.
Ama ben o kişiyi çok sevmiyorum.
O yüzden sakın üzülmeyin.
Yani sevdiğiniz kişiyi sevmeye devam edin.
Şimdi anladınız mı?
I ıh. Hayır.
Yani Arif abiyi seviyoruz diye, bize kızmayacak.
Onu diyor.
Haa... Onu mu diyorsun?
Evet, onu diyorum.
Gel buraya. Gel buraya güzel kızım.
Hıh...
Aferin size.
Aferin.
Hadi bakalım otobüsü kaçıracağız.
"Ben Arif abimi çok severim"
"O da beni çok sever"
"Nisan'ı da çok sever"
"Ben Arif abimi çok severim"
"O da beni çok sever"
"Nisan'ı da çok sever"
"Arif abim beni çok sever"
"Ben de onu çok severim"
"Nisan'ı da çok sever"
"Ben Arif abimi çok seviyorum"
(Telefon çalıyor)
Alo, Münir?
Gördün mü bak kaçırdık.
Olsun, çok doluydu zaten. Gelir şimdi.
İşin gerçekten zor kızım.
Yani çocuklar babalarını bu kadar severken...
...nasıl Sarp'a git diyeceksin?
Hadi ona, git dedin diyelim.
Çocuklara nasıl anlatacaksın bu durumu?
Şimdi sünnet düğünü işi çıktı.
Yapacağız artık. Heveslendi bir kere.
Bekle denmez ki çocuğa.
Yani öyle de epey masraf olacak.
Olacaksa olsun.
Yapıversin babaları bir sünnet düğünü.
Sen de öyle her şeye karışma, o pahalı, bu pahalı diye.
Bırak bir kere de çocukların isteği olsun.
Madem babalarının parası var...
...azıcık da ona göre yaşasınlar.
(Geçiş sesi)
Benim sünnet kıyafetim.
Nezir amca yollamış.
(Müzik)
Bu kıyafeti giyeceğim.
Sonra pipimi kesecekler azıcık.
(Müzik)
Bu ne?
O; asa.
Nisan, bak.
(Müzik...)
(...)
Çok güzel oldum mu?
Çok güzel oldun.
Prens gibi.
Yakışıklı kuzum benim.
Ben okula, bu kıyafetle gideceğim.
(Hatice) Ama öyle olmaz ki.
Sünnet düğününde giyersin bunu.
Düğün mü?
Ama ben daha çok küçüğüm.
Anneannen şey demek istedi böyle...
...sünnet eğlencesi gibi, parti gibi düşün.
Ha.
Doğum günü partisi gibi mi?
Evet, onun gibi.
Yakışıklı oldum mu baba?
Çok yakışıklı olmuşsun oğlum.
Çok yakıştı.
Düğün mü yapacağız bana?
(Sarp) Yaparız tabii.
Balon alabilir miyiz?
Alırız tabii oğlum.
Bir tane bana, bir tane Nisan'a.
Bir sürü balon alırız.
(Doruk) Beş tane bile mi?
Yani, on tane bile.
Nisan duydun mu?
Biz on tane balon alacakmışız.
Evet, duydum.
Bir de Midilli.
Midilli mi?
(Doruk) Hı hı.
(Müzik)
(Geçiş sesi)
(Hatice) Hah. Geldi.
(Korna sesi)
Teşekkürler.
Pardon. İki kişi uzatır mısınız?
Sağ olun.
Baharcığım.
Sana bir şey söylemek istiyorum ama bana kızma lütfen, olur mu?
Söyle.
Eğer...
...Sarp'la tekrar beraber olmak istiyorsan...
...kimseyi dinleme.
Kimseye ayıp olur diye de düşünme, olur mu kızım?
Bak kızım.
Herkesin bir hikâyesi var şu hayatta.
Yaptıkları, onların nedenleri...
...içinde kalmış keşkeleri...
...kendi doğruların, mutlulukların.
Bilirsin Arif'i severim ben.
Ama çocukları böyle babalarıyla mutlu görünce...
...kendi kendime sormadan edemiyorum.
Yani acaba diyorum...
...yıllar önce...
...seni bırakıp gitmek zorunda kalışım...
Bunları da konuşamadık seninle bir türlü.
O zaman doğru olan benim için oydu.
Ama ya senin için?
Yani demek istediğim şu kızım.
Sen kalbini dinle.
Herkes böyle zamanlarda bir şeyler söyler.
Yok böyle yapma yok şöyle yapma diye.
Sen kalbini ve aklını dinle.
Çünkü bu senin hayatın.
Bizim değil.
Eğer Sarp'la birlikte devam etmeyeceksen...
...arkana bakma.
Eğer Sarp'la birlikte mutlu olacaksan...
...yine arkana bakma, olur mu?
(Müzik)
O zaman, haber bekliyorum ben senden.
Tamam, kardeşim. Konuşunca ararım ben seni.
-Tamamdır. Eyvallah. -Eyvallah.
Kimdi bu be?
Bizim Abbaslar vardı ya.
Ha Afrikalı çocuklar. Ee?
Onların arkadaşıymış.
Bir gömlek işi varmış da.
Onlar da Enver abiyi önermişler.
Ha.
İyi de onlar sınır dışı edilmemiş miydi? Dönmüşler mi?
Yok, dönmemişler.
Ha. Arif şu arabanın anahtarlarını ver oğlum, işim var ya.
Araba yok.
Nasıl araba yok?
Sattım ben onu.
Geçen gelip bakmışlardı.
Tövbeler olsun ya!
Eşek başıyız ya biz burada!
(Yusuf) Baba değiliz ya biz!
Ulan var ya...
(Yusuf) Allah'ım ya Rabbi'm ya Resulallah ya!
Vallahi terziliği nasıl özlemişim, anlatamam Haluk Beyciğim.
İnsanın sevdiği, bildiği işi yapması gibisi yok.
Biz de seni çok özledik.
Hay çok yaşayın, çok yaşayın.
-Günaydın baba. -Günaydın.
(Şirin) Günaydın Haluk abi.
(Haluk) Günaydın kızım.
Herkes çıktı mı?
Onlar çoktan çıktılar.
Ben börekleri fırından çıkardım. Bir paketlenmeleri kaldı. Hadi.
Tamam, ben de zaten onları çıkaracaktım. Çıkacağım sonra.
Enver Beyciğim, son zamanlarda, genç bir erkek kalıyormuş sizde.
(Haluk) Kim acaba kendileri?
Ee, o damadımız bizim. Büyük kızımın eşi.
Bahar Hanım'ın yani?
Evet.
Ee, eşi öldü demiştiniz Bahar Hanım için?
Haluk Bey, o mevzu karışık biraz.
Rahat değil mi böyle?
-(Haluk) Rahat, rahat. -Güzel.
Tamam, şimdi anladım.
Bahar Hanım yeniden evlendi, bu onun ikinci eşi.
(Haluk) Tamam, şimdi oldu.
Ölü adam, canlanacak değil ya canım.
Doğru. Değil mi nereden çıkıyor canlanmak?
Ee, evet kol...
Biraz şöyle bakalım size.
Rahat değil mi böyle?
Peki, niye sizde kalıyorlar? İnşaat mı var evlerinde?
İnşaat var evlerinde.
İnşaat var evlerinde evet, doğru.
(Haluk) Peki, o zaman Allah mesut etsin.
(Enver) Âmin, âmin. Evet.
(Şirin) Çıkıyorum ben.
Güle güle.
-(Şirin) Kolay gelsin. -Teşekkür ederiz. Güle güle.
Ah... Evet, düğme yerleri de tam.
(Telefon çalıyor) Ah!
Bunu açsam, kusura bakmazsınız değil mi?
Mecbur. Önemli bir şey olabilir.
Aşk olsun.
-Biz yabancı mıyız canım? -Teşekkür ederim. Sağ olun.
Arifciğim, efendim?
-(Arif ses) Enver abi merhaba. -Merhaba.
Ya şeyi söyleyecektim, az önce bir arkadaş geldi de...
...bir gömlek işi varmış.
Bizim Abbaslar da seni önermişler.
Sahi mi söylüyorsun?
Hah! Çok sevindim Arif.
Sağ olasın. Allah senden razı olsun.
Ben şu anda bir provadayım, seni sonra arasam olur mu?
Olur. Olur abi olur.
Sağ ol. Görüşürüz canım.
Evet.
Çok sevindi siparişi duyunca.
Vallahi ben de çok sevindim.
Gerçi Bahar'la Ceyda çalışıyorlar artık ama.
O kadar siparişi, nasıl bitirecek tek başına?
Aman abi, iş olsun da.
Doğru söylüyorsun.
İş olsun da.
Bir şekilde halledeceğiz hep beraber.
Arif, çayı tazele be yavrum.
Eyvallah abi.
(Emre) Kolay gelsin.
(Bahar) Teşekkürler Emre Bey. Hoş geldiniz.
(Emre) Hoş bulduk.
Bakıyorum da sözümü dinlemiş, sonunda kasaya geçmişsin.
Geçtim. Ama doğrusunu isterseniz, ben hem kasada durup...
...hem de servise yardım edebilirim.
Zaten, çok ağır bir iş yok.
Hem böylece kendimi, boşu boşuna para kazanıyormuş gibi de hissetmem.
Ya gerçekten, çok değişik bir insansın.
İnsanlar oturayım, keyfime bakayım der.
Benim öyle içime sinmez.
Hem sizin yaptığınız onca iyilikten sonra.
(Emre) Yok, canım.
Tamam, istediğin gibi olsun.
Ben burada olduğum zamanlarda, ben de bakarım kasaya.
Sen de o zaman servise bakarsın.
-Tamam. Teşekkür ederim. -(Emre) Rica ederim.
-(Emre) Hatice Hanım. -Günaydın Emre Bey.
-(Emre) Günaydın. -Kime aldınız bu güzel çiçekleri?
Kimseye değil. Öyle masalara koyarım diye.
Hım.
(Emre) Görüşürüz. Kolay gelsin.
(Müzik)
Günaydın Ceyda.
Günaydın.
(Ceyda) Ne güzelmiş onlar öyle.
Bir ara, suya koyabilir misin?
Hı hı. İşim bitsin.
Ee, ne yaptınız dün?
Gittiniz mi memlekete?
Gittik ama satış olmadı.
Aksilik çıktı.
Hay Allah!
Başka ne yaptınız?
Sen uğrama dedin ama ben gene de uğradım annene.
Yoklardı evde.
Yoklar mıymış?
Hastanedelermiş.
(Emre) Çocuğun ateşi çıkmış.
Nasıl?
Niye? Ne olmuş?
Üşütmüş mü?
(Emre) Yani o kadarını bilmiyorum.
Ama geceden gitmişler, hâlâ dönmemişlerdi.
Nasıl? Bir önceki geceden mi?
Yani o kadar ağır mıymış Arda? Nesi varmış Arda'nın?
Bak ben... Ben bir dakika, şeyleri arayayım.
Ablamı... Ablamı arayayım ben.
Bak ablam demişti Arda hasta diye ben...
...inanmamıştım.
Yok, açmıyor. Ben şey yapayım.
Aa... Annemi arayayım ben, annemi arayayım ben.
Tamam.
(Emre) Tamam, sakin ol lütfen.
Biliyorsun her çocuk... Yani her çocuğun ateşi çıkıyor.
Önemli bir şey olsaydı, haber verirlerdi.
Yok.
Vermez onlar.
Açmadı.
Konuşmuyoruz ya biz.
Tamam, benim telefonumu getireyim.
Yani seninkine cevap vermiyorlarsa eğer...
Ha doğru diyorsun. Tabii öyle şey yapayım ben.
(Müzik)
Ee, bu nasıl...
(Müzik)
Alo, abla?
Benim. Arda'nın nesi var? Ne oldu Arda'ya?
Abla tamam.
Yollayacağım para.
Sen desene bir Arda'ya ne oldu? Nesi var Arda'nın?
Hı.
Ee, iyi o zaman yani, değil mi?
Alo?
(Müzik)
Telefonu kapattı.
Nasılmış Arda, iyi mi?
(Müzik)
Az önce çıkarmışlar hastaneden.
İyidir herhâlde.
Değil mi?
Bırakmazlardı yoksa?
Bırakmazlardı.
İyidir değil mi?
Bence iyidir.
Çok şükür.
(Müzik)
Ceyda.
Neden Arda'nın, senin çocuğun olduğunu söylemedin?
(Duygusal müzik)
Niye söyleyeyim?
Bin tane şey soracaklar.
Niye yanında değil?
Yok, niye öyle, niye böyle?
Kime ne ki?
Uğraşmak istemedim bunlarla.
Uğraşma tamam.
Ama insan, kendi çocuğunu saklar mı?
Saklıyormuş demek.
Desene yeniden beş parasız bir adam oldum.
(Münir) Çok üzgünüm Sarp Bey.
Sizi eve bırakmamı ister misiniz?
Eve değil de, başka bir yere bırakmanı isterim.
Olur. Araba ileride otoparkta.
Bir şey mi oldu?
Yok, bir şey.
Eğer içinizi rahatlatacaksa Suat Bey...
...sizden ona aktarılan bütün paranın...
...Ali ve Ömer için harcanacağını söyledi.
Ve tabii Pırıl Hanım için.
İyi.
En azından kendimi, onlara karşı borçlu hissetmeyeceğim.
(Sarp) Bu kadarına da şükür be Münir.
Birkaç gün öncesine kadar, ne hâldeydik düşünsene.
Karanlık bir odada oturmuş, ölümü bekliyorduk.
(Sarp) O yüzden hiç dert etmiyorum.
Hele Bahar’ı ve çocuklarımı, ölü sandığım zamanları düşündükçe...
Parasızlık ne ki diyorum.
Doğru söylüyorsunuz.
Bu arada Pırıl Hanım...
...sabah Bahar Hanım'a vermek üzere, bana bir zarf vermişti.
Ne zarfı?
Bilmiyorum. Bilmem, bunu size vermem uygun olur mu?
Endişelenmeyin para değilmiş.
(Münir) Ama ne olduğunu bilmiyorum.
Tamam.
Ver bana götürürüm ben.
Ama lütfen açmayın.
(Münir) Sadece Bahar Hanım.
Torpidoda.
(Müzik)
Bu riski göze alamam Münir.
(Müzik)
(Şirin) Ben geldim.
Ay, korkuttum mu seni? Pardon ya.
Yok. Boş bulundum.
Ay, böyle iki tepsi taşımak, vallahi gerçekten yoruyor insanı.
Ee, niye iki tepsi yapıyorsunuz?
(Şirin) Emre öyle istedi.
Gidiyormuş böyle.
Doğru demiş, gidiyor vallahi.
Ee, sen nasılsın peki?
(Derin nefes aldı) İyiyim.
Vallahi bravo sana.
Canla başla çalışıyorsun, kendi dükkânın gibi.
Ne yapsaydım? Savsaklasa mıydım?
Yediğim kaba mı pisleseydim?
Yok, canım olmaz öyle şey. Çalış tabii.
Benimki de laf işte. Kendi yerin gibi çalışıyorsun diyorum.
Sen de hiç demiyorsun, kendi yerim olmasa da oğlumun yeri, diye.
(Gerilim müziği)
Babasının dükkânı. Tabii sahip çıkacaksın.
(Gerilim müziği)
Bu börekleri çıkarmayı unutma.
Yumuşamasınlar.
Hadi sana kolay gelsin.
(Gerilim müziği...)
(...)
Ben gidiyorum.
-Hemen mi? -Maalesef hemen.
İyi, peki. Görüşürüz.
Görüşürüz.
Ha bu arada, içeriden bir çiçek çaldım.
Haberin olsun.
Çok yakıştı, iyi ki çalmışsın.
Teşekkür ederim. Kolay gelsin.
Anneciğim ben gidiyorum kolay gelsin. Kolay gelsin ablacığım.
Güle güle.
Ceyda iyi misin sen?
Ha yok... Ben...
Şey bir şey düştü sandım da ona bakıyordum öyle.
-Emin misin? -(Ceyda) Hı hı.
Hadi sen bak işine. Bir şey düşmemiş hadi.
Peki.
(Gerilim müziği)
-Bahar. -Buyurun.
Ceyda pek iyi değil galiba. Bir ilgilenir misin?
Tabii, bunu vereyim hemen.
(Gerilim müziği)
Şirin! Şirin bekle.
Bunları sana vermek istedim.
Öyle mi?
Ne kadar tatlısın. Teşekkür ederim.
Görüşürüz.
(Gerilim müziği)
Ceyda.
Neyin var? İyi misin?
Emre Bey iyi değil, bir bak dedi de.
Bir şey mi oldu?
Şirin.
Ne yaptı?
Arda'nın babasının...
...Emre olduğunu...
...nereden biliyor?
Ne?
Şirin.
Arda'nın babasının, Emre olduğunu...
...nereden öğrendi?
Bilmiyorum Ceyda. Yemin ederim ben--
Ben, bir tek sana söyledim Bahar.
Bunu bir tek sen biliyorsun?
Ceyda, sen ne dediğinin farkında mısın?
Sen deli misin?
-Ben böyle bir şeyi Şirin'e söyler miyim? -Aklımı yiyeceğim Bahar.
O manyak, nereden öğrendi bunu?
Bilmiyorum Ceyda. Ben söylemedim.
Bahar...
...ben bunu hayatımda, kimseye söylemedim.
Ben bunu, bir tek sana söyledim.
Ben bunu...
Ben seni çok yanlış tanımışım Bahar.
Ceyda yemin ederim, Şirin'e ben söylemedim.
Bahar, konuşma benimle.
-Görmek istemiyorum ben seni. -Ben söylemedim diyorum.
Bahar konuşma benimle. Görmek istemiyorum ben seni!
Ceyda.
(Gerilim müziği...)
(...)
Nesi varmış Ceyda'nın?
Bir şey yok gayet iyi. Size öyle geldi herhâlde.
(Hatice) Ne oldu?
Şu kalabalık bir dağılsın, anlatırım.
Peki.
-Hayırlı işler. -Eyvallah.
(Telefon çalıyor)
(Müzik)
(Telefon çalıyor)
-Allah Allah! -Ne oluyor kızım?
Arif'i arıyorum açmıyor.
Sabahtan beri kaç kere aradım, meşgule veriyor.
Telefonu falan bozuk herhâlde.
Bilmem ki.
(Telefon çalıyor)
Enver arıyor.
Alo Enver.
Ne?
Sahi mi söylüyorsun? Çok sevindim.
Hadi gözün aydın. Hepimizin gözü aydın.
Tamam, canım akşam görüşürüz.
Ne olmuş?
Arif, Enver'i aramış, gömlek siparişi vermiş. Hem de bayağı fazla.
-Sesi çok iyi geliyordu. -Çok sevindim. Ne güzel.
-(Erkek) Bakar mısınız? -(Kadın) Pardon bakar mısınız?
Tabii.
O zaman, Arif'in telefonu bozuk değil.
(Sarp dış ses) Hemen şurası.
Neresi burası?
Eski iş yerim.
-Görüşürüz. -Görüşürüz Sarp Bey.
(Müzik...)
(...)
(Hatice) Kızım öldüm meraktan. Hani anlatacaktın?
Kötü bir şey mi oldu? Ceyda da ruh gibi dolanıyor içeride.
Evet, çok kötü bir şey oldu.
Şirin, Arda'nın babasının Emre Bey olduğunu öğrenmiş.
Ne diyorsun?
Bu mümkün değil.
Nereden öğrenmiş canım.
Bilmiyorum nereden öğrenmiş ama öğrenmiş işte.
Ceyda da beni suçluyor. Sen söyledin Şirin'e diyor.
Ben böyle bir şeyi Şirin'e söyler miyim? Ben bir tek Arif'e söylemiştim.
Bir dakika, ben sadece Arif'e söylemiştim. Sen nereden biliyorsun?
Arif, Enver'e söylemiş.
Enver de bana. Ama kimse, Şirin'e bir şey söylemedi.
Hay Allah ya!
Ceyda bana, o kadar kızgın ki. Nefret ediyor benden.
Şirin de bana bir şey söylemedi ki.
Bir daha seninle konuşmayacağım, dedi.
Demek Emre Bey'e kızdı.
Yok canım, olmaz artık o iş.
-Hangi iş? -(Hatice) Ha?
-Hangi iş? -(Hatice) Yok canım.
Ceyda sana neden kızdı ki?
Yani sen söylemedin mi, bir tek Arif'e söylediğini?
Söylemedim.
Zaten benimle konuşmuyor. Seninle de arası bozuk.
Bir Arif kaldı, onunla da arası bozulmasın istedim.
Doğru söylüyorsun.
Arif'i de aradım tembihleyeyim diye. Ama açmıyor ki telefonunu.
-İşi vardır. -Geri de aramadı.
Ay, saat kaç olmuş!
Ben Kısmet Hanım'la gidip, ifade verecektim.
(Hatice) Tamam, canım sen çık hallet işini.
(Bahar) Tamam.
Emre Bey ben...
...size söylemiştim Kısmet Hanım'la ifade vermeye gideceğim diye.
-Müsaadenizle çıkabilir miyim? -Tabii, tabii.
-Hemen dönerim. Çabuk biter. -Yok, hiç sorun değil.
-Sağ olun. Kolay gelsin. -Sağ ol.
(Dikiş makinesi çalışıyor)
-Merhaba baba. -(Enver) Merhaba kızım.
Yine geçmişsin makinenin başına.
Geçtim, çok şükür.
-Gömlek siparişi de geldi bugün. -Aa! Harika.
O çiçekler de ne?
Emre verdi.
Şirin aslında ben...
...bu konuda konuşmak istiyordum seninle.
-Hangi konuda. -(Enver) Bu...
...Emre Bey meselesi.
Hiç içime sinmiyor benim.
Çok beyefendi bir delikanlı evet ama...
...bak düşün, annen orada çalışıyor...
...Bahar orada çalışıyor, Ceyda orada çalışıyor.
-Ee? -Sizin şimdi aranız bozulsa...
...küsseniz, ya da ne bileyim kavga falan etseniz...
...onların işine zarar verir bu.
Bu yüzden mi?
Evet.
Yani Emre'den ayrıl diyorsun?
Evet.
Ceyda'nın çocuğunun babası, Emre diye değil yani?
Ne?
Tamam baba. Emre'den ayrılacağım. Merak etmene gerek yok.
-Sen bunu nereden biliyorsun? -(Şirin) Boş ver babacığım.
Emre'den ayrılacağım tamam mı?
(Gerilim müziği...)
(...)
(Kapı kapandı)
(Gerilim müziği)
(Telefon çalıyor)
(Gerilim müziği...)
(...)
-Çok mu beklettim? -Yok, yok hayır.
Ben, gelir gelmez aradım zaten sizi.
-Kusura bakma, arabam biraz uzakta. -Tabii ne demek.
Alo Arif, biz şimdi Bahar'la ifadeye gidiyoruz.
Ben de sana bir haber vereyim dedim.
Tamam, tamam hadi hoşça kal.
-Kısmet Hanım, ben de konuşabilir miyim? -(Kısmet) Dur, dur kapatma.
Kapatma, Bahar da sana bir şey söyleyecek.
Ha tamam, tamam peki. ‘Bye bye’.
Şey başı kalabalıkmış da biraz. Şimdi konuşamam dedi.
Peki, öyle olsun.
Bir sorun mu var?
Galiba Arif bana biraz bozuk.
Hıı. Öyle mi?
Ben de niye bilmiyorum ama gidip bir sorayım diyorum.
Allah Allah niye acaba? Gerçekten belki de işi vardır.
Belki de.
(Kapı vuruldu) Gel.
-Suat Bey, Münir Bey geldi. -Hah hemen al içeri, hemen.
(Suat) Gel. Hâlettin mi işleri?
-Hâlettim Suat Bey. -Güzel, otur.
Sarp Bey'e ait ne varsa, hepsi sizin üzerinize geçti.
-(Münir) Hesaplar, her şey. -Güzel.
-Başka emriniz var mı? -Hayır, başka emrim yok ama...
...başka haberim var. -Bir şey mi oldu?
Endişelenmene gerek yok.
Güzel bir haber. Senin açından.
Nedir?
Biraz önce Sarp aradı.
Benden bir şey rica etti.
Senin bugüne kadar olan, fedakâr hizmetlerinden dolayı...
...benim üzerime aldığım paradan...
...sana, 100 bin lira vermemi istedi.
Ne?
Nasıl, bana mı?
Evet, aynen öyle dedi. Ben de düşüneceğimi söyledim.
Suat Bey, benim kesinlikle haberim yok. Bundan emin olabilirsiniz.
Bu parayı sana vereceğim.
Umarım sadakatinin yönü değişmez.
Eğer aklınızda böyle bir soru işareti varsa...
...o parayı almamayı tercih ederim.
Hayır.
-Teşekkür ederim. -(Suat) Gidebilirsin.
Merhaba Arif.
(Arif) Hayırdır?
Seni merak ettim de.
Allah Allah. Neyimi merak ettin?
Aradım seni bugün, açmadın.
Niye aradı diye merak edip, geri de dönmedin.
Demek ki merak etmemişim.
Niye böyle davranıyorsun? Ben seni kıracak bir şey mi yaptım?
Yok canım. Niye kırılayım ki?
Haddime mi düşmüş.
Hem zaten kimim ki ben.
Neden böyle konuşuyorsun Arif?
Gerçekten ya. Bana açık açık söylesene.
Ben senin neyinim, ha?
Arkadaşın mıyım, komşun muyum?
Öylesine biri miyim, sevdiğin miyim? Neyim ben senin?
Bak, nasıl utanıyorsun.
Ama ben hiç utanmıyorum seni seviyorum derken.
Bana bak, Bahar bak yüzüme.
Seni seviyorum.
(Arif) Bak bunu utanmadan söylüyorum.
Kızım, ben seni seviyorum.
Bildiğin âşığım ben sana.
(Arif) Ama öyle arkadaş olarak, dost olarak falan değil yani.
Ha sen öyle görüyorsan, bir şey diyemem.
Canın sağ olsun der, kendi yoluma bakarım.
Yardım falan lazım olur, elimden ne geliyorsa da yaparım.
Ama öyle kocanla aynı evde yaşayıp...
...seni merak ediyorum diye, bu kapıdan girmek yok.
Anladın mı beni?
Anladım.
(Duygusal müzik...)
(...)
Benden yapmamı istediğin şeyi yapamam.
(Bahar) Şu anda böyle bir karar veremem.
Çünkü hayatımda, benim için...
...neyin doğru, neyin yanlış olduğunu düşünecek durumda değilim.
Uzun bir süre de olamayacağım herhâlde.
Benim için çok kıymetlisin.
Hakkını da ödeyemem.
Ama madem senin hatırınla...
...çocuklarımın iyiliği arasında, bir seçim yapmamı istedin benden...
...ben çocuklarımı seçiyorum.
("Nazım Hikmet- Bir Ayrılış Hikâyesi" şiiri)
(Arif dış ses) "Erkek, kadına dedi ki; seni seviyorum. Ama nasıl?"
(Arif dış ses) "Avuçlarımda camdan bir şey gibi"
(Arif dış ses) "Kalbimi sıkıp, parmaklarımı kanatarak"
(Arif dış ses) "Kırasıya, çıldırasıya"
(Arif dış ses) "Erkek, kadına dedi ki; seni seviyorum. Ama nasıl?"
(Arif dış ses) "Kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz"
(Arif dış ses) "Yüzde yüz, yüzde bin beş yüz"
(Arif dış ses) "Yüzde, hudutsuz kere yüz"
(Bahar dış ses) "Kadın, erkeğe dedi ki...
...baktım, dudağımla, yüreğimle, kafamla"
(Bahar dış ses) "Severek, korkarak, eğilerek...
...dudağına, yüreğine, kafana"
(Bahar dış ses) "Şimdi ne söylüyorsam...
...karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana"
(Bahar dış ses) "Ve ben artık biliyorum."
(Bahar dış ses) "Toprağın yüzü güneşli bir ana gibi...
...en son, en güzel çocuğunu emzirdiğini"
(Bahar dış ses) "Fakat neyleyim, saçlarım dolanmış...
...ölmekte olanın parmaklarına"
(Bahar dış ses) "Başımı kurtarmam kâbil değil"
(Bahar dış ses) "Sen yürümelisin"
(Bahar dış ses) "Yeni doğan çocuğun gözlerine bakarak"
(Arif dış ses) "Sen yürümelisin, beni bırakarak"
(Bahar dış ses) "Kadın sustu. Sarıldılar"
(Arif dış ses) "Bir kitap düştü yere, kapandı bir pencere"
(Arif dış ses) "Ayrıldılar"
Biz geldik!
-(Doruk) Biz geldik! -(Enver) Hoş geldiniz. Hoş geldiniz.
(Enver) Canım benim. Hoş geldiniz.
-Merhaba. -Merhaba.
Bizim şeyimiz başlayacak, çizgi filmimiz.
Kızım önce üstünüzü değiştiriyorsunuz...
...ellerinizi yıkıyorsunuz, sonra çizgi film.
(Enver) Ver bakayım onları bana, asayım ben.
(Nisan) Gel Dorukcuğum.
Ne oldu, canın bir şeye mi sıkıldı?
Yok, gayet iyiyim Enver abi.
Biraz koşturmacam vardı, yoruldum herhâlde.
Hayırdır, ne koşturmacası?
Ben hayatıma yeni bir yön vermek istiyorum.
Sarp Çeşmeli olarak.
O yüzden bazı iş görüşmeleri yaptım. Eski arkadaşlarıma uğradım.
İyi yapmışsın. Var mı bir gelişme?
Var, var. Var bir şeyler. Ay başında başlarım.
O zamana kadar da çocuklarımla vakit geçirmek istiyorum.
Tabii bu arada, bir de ev bulmam lazım.
Bahar ve çocuklarla oturmak için mi?
Yok, yok merak etmeyin.
Bahar’ın bunu kabul etmeyeceğinin farkındayım.
Ama arada bir, çocukların gelip...
...kalabileceği türden bir eve ihtiyacım var.
Peki, Pırıl’dan yani...
...Pırıl Hanım’dan boşanacak mısın?
Aslında resmi olarak Sarp Çeşmeli, hiçbir zaman Pırıl'la evlenmedi.
Ama çocuklarımı nüfusuma almam lazım. Onu da bir şekilde halledeceğim.
İyi, hadi ben tutmayayım seni.
Kolay gelsin.
(Müzik)
(Kapı kapandı)
-İyi akşamlar Emre Bey. -İyi akşamlar.
-Kızım sen niye geri döndün? -Çalışmaya.
Saate bakmadın mı? Ben de çıktım şimdi. Gel beraber dönelim.
Emre Bey'e iyi akşamlar diyeyim. Ayıp olmasın.
(Müzik)
Ne oldu?
Yok bir şey.
Hadi kızım.
(Hatice) Sen üzme kendini.
Merak etme, birkaç güne kadar geçer Ceyda'nın siniri.
Ne demişler? Her şerde bir hayır vardır.
İnşallah. Bakalım.
-Konuştun mu Arif'le? -Konuştum.
Söyledin mi?
Neyi?
Şirin'in Emre'nin olayını bildiğini.
Yok. Unuttum.
Bir şey mi oldu Arif'le?
Ayrıldık biz. Bitti.
Niye?
Ben bu hâldeyken, ne yapabilirim ki?
Çocuklar bu hâldeyken, nasıl yapacağım?
Bekle bekle nereye kadar?
Ona da haksızlık.
Hep dayan Arif, bekle Arif.
Bitmiyor ki derdim tasam, biteceği de yok zaten.
Yazık ona da.
Yani sen şimdi...
...Sarp'ı mı seçtin?
Hayır.
Çocuklarımı seçtim.
(Duygusal müzik...)
(...)
Baba.
(Sarp) Efendim kızım.
Bir gelir misin?
Ne oldu kızım?
Beş tane kelimenin, eş anlamlısını bulmam lazım.
-Bir yardım eder misin? -Tabii kızım. Sor bakalım.
Siyah?
Kara.
-Aa, unuttum ben onu. -Değil mi?
(Nisan) Kara.
İltihap.
İltihap?
Cerahat.
Ya da sen irin yaz.
İrin.
Hiç duymamıştım onları.
Kızım, ödevini bitirdikten sonra, hep beraber parka gidelim mi?
Olur.
Ya da şimdi gidelim.
Yok kızım, şimdi değil. Ödevini bitir öyle.
Baba ne olur. Geldiğimde hemen bitireceğim, hepsini bitireceğim.
Tamam mı? Söz. Hepsini bitireceğim.
Tamam. Aferin.
Dorukcuğum, parka gidiyoruz. Hazırlan.
(Müzik)
Bu iş ortaya çıkınca, biz o kafede çalışamayız herhâlde.
Emre Bey, bizi kovar.
Dur bakalım, bir öğrenelim. Ne olmuş, ne bitmiş.
Şirin öğrendiyse, Ceyda hayatta kalmaz orada.
Acaba Şirin nereden öğrendi?
Yani düşünüyorum, düşünüyorum aklıma hiçbir şey gelmiyor.
-Hoş geldiniz. -Merhaba Enver abi.
Çocuklar yok mu?
Onlar siz gelmeden, bir yarım saat önce parka gittiler. Gelirler.
Ne güzel. Ay, anne, ekmek almayı unuttuk.
Ben hemen gidip alıp geleyim.
-Başka bir şey lazım mı? -Yok canım. Sağ ol.
(Bahar) Tamam.
Hatice, benim sana bir şey söylemem lazım.
Sonra söylersin Enver.
-Şirin! -(Şirin) Mutfaktayım.
Şirin, sakın bana yalan söylemeye kalkma.
O çocuk mevzusunu nereden duydun, kimden duydun sen?
Böyle üzerime gelmeden önce, bir merhaba deseydin keşke.
Kimden duydun, Ceyda'nın çocuğunun babasının Emre olduğunu?
Doğruyu söyle bana.
Niye yalan söyleyeyim ki? İdil söyledi.
-İdil mi? -(Şirin) Evet.
(Hatice) İdil, İdil!
Efendim Hatice teyze.
Şirin'e, Ceyda'nın çocuğunun Emre'den olduğunu, sen mi söyledin?
Ben aslında...
...şey...
Hadi kıvırma kıvırma, sen söyledin.
Evet, ben söyledim.
-Yalan mı? -Nereden duydun bunu?
Duydum işte.
-Ne önemi var ki nereden? -Nereden duydun dedim sana.
Sizden duydum.
Enver amcayla siz konuşurken, oradan geçiyordum ben de.
Oradan geçiyordun, öyle mi?
Kapı falan dinlemedin yani.
Sana gösterdiğimiz yakınlığın karşılığı, bu muydu?
Kapı dinlemek, laf taşımak.
(Müzik)
Ben artık burada kalmasam iyi olacak galiba.
Sen bilirsin.
Zaten bu fare yuvasında kalmaya hiç meraklı değilim.
Yazıklar olsun sana.
Ama önce...
...kızınız bana olan borcunu ödesin.
(Şirin) Ne borcu?
Benim sana borcum falan yok. Hadi canım, hadi. Defol git evden. Hadi.
Kızınız bana bilezikten olan borcunu ödemeden, şuradan şuraya gitmiyorum.
Ne bileziği, ne borcu kızım?
Uyduruyor. Borcum falan yok benim bu kıza.
Sen hadi, çok fazla bekledin. Topla eşyalarını, defol git.
Şirin, dur!
Bir dinleyelim.
Önce ben anlatayım...
...siz karar verin, borcu var mı yok mu diye.
Üşütmüş bu kız, dinlemeyin siz bunu. Gitsene, toparlansana.
(Hatice) Şirin!
Anlat sen.
Şirin'le biz...
...Suat'ın Şirin'e aldığı bileziğin taşlarını değiştirip sattık.
(İdil) Yarı yarıya diye de anlaşmıştık.
(İdil) Ama o, benim hakkımın üzerinde yattı.
Ne? Siz ne diyorsunuz?
Vallahi bana inanmıyorsanız, kuyumcuya gidip soralım.
Ya da daha iyisi, Şirin Hanım'ın çantasına bakın.
Çünkü orada saklıyor paralarını.
Bu ne? Böyle saçma sapan şeylerle uğraşamayacağım ben.
Dur sen. Dur, dur, dur.
Beraber gidip çantana bakalım...
...İdil ne diyor, anlayalım. Gel.
Tamam. Buyurun, bakalım.
Sen çık.
Bırak kızı, o da kalsın.
Tamam, bakın bakalım para var mıymış, yok muymuş?
Ama eğer bulamazsanız, benden özür dileyin, olur mu?
Hatta onu aramakla da kalmayın sadece. Lütfen bütün odamı araştırın.
Yokmuş değil mi?
Özür dileyebilirsiniz bence benden.
(Enver) Bu...
Hatice...
...bak, kızımızın...
...epey bir parası varmış.
Ben son zamanlarda Şirin'e para verdiğimi hatırlamıyorum. Sen verdin mi?
Onlar benim biriktirdiğim paralar.
Nereden biriktirdiğini öğrenebilir miyim?
Sarp'tan kalan paralar onlar.
(Gerilim müziği)
Hatice bak...
...kızımızın bir de böyle bir banka kartı varmış.
Sen, hesap falan açmış mıydın ona?
Boş o.
Para yok onda.
Kesin internet bankacılığı kullanıyordur.
İsterseniz, bilgisayarın tarihçesine bakabilirim.
Banka hesabına girmiş mi diye.
(Enver) Gerek yok.
Şirin bize kendisi gösterecek onu. Öyle değil mi kızım?
Yok ya.
Göster bize. Hemen!
(Gerilim müziği)
Ben de bakayım da bir yanlış olmasın.
Ama ne yapıyoruz? Bu çok saçma.
Aç şunu, hemen.
Çekil şöyle, şifremi gireceğim.
(Gerilim müziği)
Ne ki bu? Burada bir şey yazmıyor.
Ben hemen göstereyim. Şimdi şöyle.
(İdil) Ve buraya basıyoruz.
Ve na-na-na-nam!
İşte, Şirin Sarıkadı'nın küçük serveti.
(Gerilim müziği)
Evet...
...gerçekler ortaya çıktığına göre...
...kızınız payımı gönderirse, ben de gidebilirim.
Yolla parasını.
Ama baba...
Parasını yolla.
Verdiğin sözü tut.
Sonrasını da sonra konuşacağız seninle, ben kendimi toplayınca.
Enver, iyi misin?
Değilim ben. Nasıl iyi olabilirim Hatice, nasıl iyi olabilirim?
Ben de gideyim de hesap numaramı getireyim.
(Müzik)
Anne, anne!
(Doruk) Anne!
(Öpme sesi)
-Nasılsınız? -(İkisi birden) İyiyiz.
Anne, biliyor musun, babam bizi parka götürdü.
Orada beni salladı. Çok çok hızlı salladı.
Evet, uçurdu bizi.
Ne güzel, ne güzel. Hadi gelin, anneannenizi bekletmeyelim.
-Merhaba. -Merhaba.
Şey, sana bir zarf geldi.
(Bahar) Gel şöyle, yolda durma.
(Nisan) Neymiş acaba?
(Müzik)
Yaşasın.
Neymiş o?
Ali ve Ömer sizi doğum günü partisine davet ediyormuş.
Anne, gidebilir miyiz? Lütfen, lütfen.
Anne, pasta, pasta, pasta.
Tabii ki. Tabii ki gidebilirsiniz. Babanız sizi götürür.
Hadi.
Ama anne, sen de gel lütfen.
Dördümüz olalım, hep beraber gidelim. Lütfen anne, lütfen.
Sonra konuşalım bunu, olur mu?
Sevgi çemberi yaparız.
Tamam. Sonra konuşacağız.
(Müzik)
İdil abla değil mi o?
Nereye gidiyor acaba?
Bilmiyorum ki.
Enverciğim, ne yapıyorsun burada?
Düşünüyorum Hatice.
Gördün, ne kadar çok para vardı bankada.
Neden genç bir kıza, böyle bir hediye alınır ki?
Bu kadar pahalı bir hediye...
...neyin karşılığı?
Deme öyle Enver.
Bugün hayatımda ilk defa, öleyim de kurtulayım dedirtti bu kız bana.
Kendi kızım bana bunu dedirtti.
(Nisan) Biz geldik!
(Doruk) Dede, anneanne!
Çocuklar geldi. Hadi gel, içeri geçelim.
Yok, ben oturayım biraz daha gelirim birazdan.
(Duygusal müzik)
Geç içeri.
Babamdan özür dileyecektim.
Babanın üzüntüsünün özür dilemekle geçeceğini mi sanıyorsun?
Görmüyor musun adamın hâlini?
Rahat bırak onu. Geç içeri.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Enver) Bahar, sen ne diyorsun bu olanlara?
(Bahar) Yani kötü olmuş tabii.
Şimdi İdil gidip, direkt yetiştirir Emre Bey'e her şeyi.
O da bizi kovar herhâlde, bilmiyorum artık.
Yok canım, niye kovsun ki?
Böyle bir şey nasıl saklanabilir ki?
Arkamdan bile bile iş çevirdiniz diyecek.
Yani o kovmasa bile, ben artık işe gidemem.
O zaman ben de--
(Hatice) Yok canım, olur mu öyle şey?
Baharcığım. Baharcığım, seninle ne alakası var bunun?
Sen yokken olup bitti her şey.
Sen bana bir şey diyecektin.
Aa! Hatice...
...Haluk Bey bu akşam yemekten sonra, eşiyle oturmaya gelmek istedi.
Ben de olur dedim.
Unuttum sana söylemeyi, kafa kalmadı bende.
Hakikaten kusuruma bakma, biliyorum hiçbir hazırlığın yok.
Ne olacak canım, bir kek çırparım hemen olur o.
Nereden icap etti bu?
Şeyi tebrik etmek istiyormuş.
Neyi?
Sarp'la Bahar'ı.
Ne?
Baharcığım...
...Sarp kim diye sordu bana.
Ben de Bahar'ın eşi dedim.
Fakat biz Bahar'ın eşi öldü demişiz ona vaktiyle.
O da seni, yeniden evlendi zannetti.
İşte onu tebrik etmeye geliyor.
Tam da o sırada Şirin çıkıyordu, ben de onun önünde konuşmayalım istedim.
İyice lafı karıştırdım Baharcığım.
Çok, çok özür dilerim senden, çok.
(Müzik)
Bir bu eksikti.
Bu arada, sakın bozmayın...
...sizin evde inşaat var diye, siz bizde kalıyorsunuz sanıyor.
Ay, sinirlerim bozuldu. Kusura bakma Bahar.
(Bahar) Benim de sinirlerim bozuldu.
(Müzik)
(Bahar) Kötü oldum.
(Bahar) Ben çocukları yatırayım yavaştan.
-Konuşabilir miyiz baba? -Hayır. Konuşamayız.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Sessizlik)
Neyse ki bakardı. Böyle acele acele yapınca kabarmaz diye korkmuştum.
(Kapı zili çalıyor)
(Hatice) Onlar mı geldi?
Dokuzda gelecekler demiştin.
Ne bileyim Hatice, geldiler işte.
Keşke kek biraz soğusaydı.
-Misafirler mi geldi? -(Hatice) Herhâlde.
-Çocuklar uyuduysa, Sarp'ı da çağır. -Tamam.
(Enver) Buyurun. Merhabalar. Hoş geldiniz.
(Haluk) Hoş bulduk Enverciğim.
-(Enver) Fidan Hanım, hoş geldiniz. -(Fidan) Merhabalar efendim.
-(Hatice) Hoş geldiniz. -Merhaba. Hoş buldum.
-(Hatice) Hoş geldiniz. -Merhaba. Hoş bulduk efendim.
(Enver) Buyurun. Ben alayım.
-(Haluk) Sağ ol. -(Enver) Estağfurullah.
Merhaba. Hoş geldiniz.
Büyük kızımız. Haluk Bey, Fidan Hanım komşularımız.
Efendim buyurun. Haluk Bey, şöyle buyurun. Lütfen.
Fidan Hanım, siz de böyle efendim. Buyurun.
Geç canım sen böyle. Hatice gel.
-Nasılsınız? -Sağ olun. Teşekkür ederiz.
Teşekkür ederiz Enver Beyciğim. İyiyiz. Hamdolsun.
(Hatice) Biz de iyiyiz. Sağ olun.
-Hoş geldiniz. -(Haluk) Hoş bulduk kızım.
(Fidan) Hoş bulduk.
Ben de şöyle oturayım.
Damat bey yok mu?
Olmaz olur mu? Burada. Çocukları uyutuyordu.
Daha uyumadılar mı?
Uyumak üzerelerdir. Gözleri kapanıyordu zaten.
Maşallah, maşallah. Vallahi bizim oğlanı küçükken babası bile hiç uyutamazdı.
İlla beni isterdi.
Sarp Bey'le uyuyorlarsa...
...seviyorlar demek ki. Allah bozmasın.
Doğru diyor vallahi, ben uyutamazdım.
Çok seviyorlar eniştemi.
(Hatice boğazını temizledi)
(Kapı açıldı)
-İyi akşamlar. Hoş geldiniz. -(Haluk) Hoş bulduk.
(Sarp) Rahatsız olmayın. Lütfen.
-(Sarp) Hoş geldiniz. -(Fidan) Hoş bulduk.
Uyudular mı?
Biraz direndiler ama uyudular.
Tabii, şimdi misafir geleceğini duydular, bir heyecan.
Tabii, tabii. Çocuklar hep böyle.
Maşallah, maşallah. Biz de sizden bahsediyorduk.
Çocuklar sizi çok seviyormuş. Ne güzel.
Çok düşkünler.
Kızım biz seni... Yani sizi tebrike geldik.
(Haluk) Allah mesut etsin. Bir yastıkta kocamak nasip olsun.
Sağ olun.
Teşekkür ederiz.
Çok da yakışıyorsunuz.
(Doruk) Baba, hadi gel.
Ben bakarım.
(Sarp) Pardon.
Ne güzel, çocuklar şimdiden baba demişler Sarp Bey'e.
Öyle. Çok uzun zamandır tanıyorlar tabii, ondan.
Evet, neredeyse altı sene var, değil mi?
Yani.
Peki, babaları ne zaman rahmetli oldu?
Beş sene tam.
(Müzik)
Ben çay getireyim. Kek de yaptım size.
Havalar da bir dokuz dereceye bağlandı, hiç ısınmıyor.
Maalesef, insan ne giyeceğini şaşırıyor vallahi.
(Enver) Aman efendim, tam hastalık havası.
(Haluk) Tam hastalık havası, tam.
Tam.
(Haluk) Teşekkür ederiz her şey için, ellerinize sağlık.
(Hatice) Rica ederiz.
(Fidan) Teşekkürler.
-(Enver) İyi akşamlar efendim. -(Fidan) İyi akşamlar.
İyi akşamlar. Ayaklarınıza sağlık.
Görüşmek üzere. İyi akşamlar.
Güle güle.
-Aşk olsun Enver. -Ben ne yaptım ki Hatice?
Böyle bir şey yaptınız. Bir sustunuz, bir şey oldu.
Ben ne olduğunu, vallahi billahi anlayamadım yani.
(Şirin) Ay, çok iyiydi.
(Enver) Şirin, gülüp durma, Allah aşkına.
Kalk, odana git. Benim gözüm seni görmesin.
Tamam ya!
Kendi evimde de istediğim yerde duramıyorum.
El âlem istediği gibi takılıyor. Şirin'e gelince--
Şirin dedim!
(Gerilim müziği)
Odaya gitmeden önce bir su alacağım.
Onu yapabilirim değil mi baba?
(Gerilim müziği)
Hatice bir anlatsana, ben ne yaptım?
Enverciğim...
...Sarp'la Bahar altı yıldır tanışıyorlar dedin.
Bahar'ın eski eşi, beş yıl önce ölmüş dedin.
-(Enver) Evet. -Hesap yap.
Aa!
Çocuklar, ben çok özür dilerim sizden.
(Enver) Bende hiç kafa kalmadı.
Ben böyle bir şeyi nasıl söyledim?
Olsun Enver abi, önemli değil. Üzme kendini.
Tanışıyorlardı dedik, bir şey demedik ki canım.
İnsan her tanıştığıyla bir şey yapıyor değil ya sonuçta.
Aman, aman tabii.
Bence de yani, öyle düşünmemişlerdir.
(Bahar) Bence de.
(Hatice) Bence öyle anladılar.
Birbirlerine öyle anlamlı baktılar ki.
Ben gördüm.
-Ben hemen gidip izah edeyim o zaman. -(Bahar) Enver abi!
Ne yapıyorsun, ne gerek var?
Hakikaten Hatice. Ben senin yüzünden gidip...
...saçma sapan konuşacaktım insanlarla.
Biz kendimizi bildikten sonra, el âlemin ne düşündüğünün önemi yok!
Çocuklar.
(Şirin) El âlemin ne düşündüğünün ne önemi var, tabii baba.
Ne zamandan beri böyle düşünüyoruz?
(Kapıyı çarptı)
Ben çocuklara bakayım.
(Müzik)
Hadi ben de bize bir kahve yapayım, ha?
-İçeriz güzel güzel. -Hadi kızım.
Enverciğim.
(Müzik)
(Emre) Hatice Hanım.
Konuştunuz mu Ceyda'yla, nasıl olmuş?
Daha iyiymiş, toparlamış biraz.
Peki.
(Hatice) Gördün mü Ceyda işe gelmedi.
(Hatice) Bence gelmez artık o.
Emre Bey'e de mesaj atmış hastayım diye ama ben inanmadım.
Gidip bakayım diyorum kapısına ama açmaz ki.
Yarın anlarız.
Yarın Ali'yle Ömer'in doğum günü.
Doğru.
Gidecek misin?
Öf! Hiç bilmiyorum ki.
Ama çocuklar çok istiyor.
Bence İdil daha bir şey söylemedi.
Baksana gayet normal davranıyor.
Belki de parasını aldı diye, hiç söylemeyecek.
Ona güven olmaz.
Parası bitince ne olacak?
(Müzik)
Hayatımda, böyle saçma bir şey duymadım!
Onlar benim çocuklarımın kardeşleri, tabii ki çağıracağım.
Bahar'la Sarp'ı çağırmak ne demek peki!
(Bağırarak) İnsanlara ne diyeceğiz?
Ben Sarp'la sorunlarımız olduğunu ve ayrı yaşadığımızı söylerim.
Bu gayet normal bir şey.
Eski karısıyla birlikte gelmesini de normal karşılarlar mı acaba?
O kadın, o çocukların annesi.
Ve ben o kadından korkmuyorum.
Ayrıca sana, neden hesap veriyorum ki?
(Gerilim müziği)
(Nisan) Hadi oyun oynayalım.
(Sarp) Ne oyunu kızım?
(Nisan) Biz bugün okulda, kelime oyunu oynadık.
Bir kelime söylüyorsun ama...
...ilk harfini atınca başka bir kelime çıkıyor.
-Nasıl? -Nasıl?
Mesela ayak, yak gibi.
-Anladın mı? -Evet.
-Anladım. -Ben başladım o zaman.
Ayak, yak.
Tamam. Bende sıra.
Tuzak, uzak.
Hmm...
Hadi Dorukçuğum, sıra sende.
Kedi, köpek.
Hayır.
Bir kelimeden ilk harfini atacaksın.
Mesela etek, tek gibi. Anladın mı?
Hadi.
Hmm...
Tulumba, zulumba.
Hayır öyle değil.
Oldu, bence öyle.
Yani o da olur.
Tamam, tamam oldu.
Aferin sana.
Hadi hızlandı yağmur.
Yürü bakalım, yürü bakalım.
(Müzik)
(Nisan) Doruk nerede?
Kendi yapacakmış kakasını, büyümüş.
Devam edelim. Sıra sende.
Bendeydi, doğru.
Hmm...
Düşüneyim.
Zor oyunmuş vallahi.
(Bahar) Buldum.
Kan, an.
-Oldu mu? -Oldu.
Sıra sende anneanne.
Ay, ben bir şey bulamadım ki.
(Gülüyorlar)
Yaz.
Aa!
Yaz, az.
Yok artık!
Ben saymıyorum, kopya verdin.
-Yoo, sayılır. -(Nisan) Kopya verdin.
-Çok mızıkçısın Nisan. -Hayır değilim.
Kopya verdin ama saymıyorum.
Ben böyle şey görmedim. Bir de kızıma mızıkçı diyorsun.
Aa, Enver abi!
Biz bir takımız çünkü, aileyiz.
Olur mu canım? Ne güzel bildi.
(Nisan) Ama kopya saymıyoruz biz bu oyunda.
En azından sessiz söyleseydin, dudaklarını oynatsaydın.
Duymazdık biz en azından.
-(Bahar) Çok ayıp vallahi. -(Nisan) Saymıyorum ben.
O zaman ben sıramı, Şirin'e vereyim.
(Müzik)
Silik, ilik.
(Gerilim müziği)
(Gülüyor)
(Gerilim müziği...)
(...)
Ben bir tane buldum.
Şirin...
...irin.
(Gerilim müziği)
-Olmadı mı? -Oldu, oldu.
Çok güzel oldu.
Aferin sana.
(Gerilim müziği)
Ben bir Doruk'a bakayım. Pardon anne.
(Duygusal müzik)
(Nisan gülüyor)
Acaba babamla Dorukçuğum nasıl oldu, çok merak ediyorum.
Gidip bir bakabilir miyim?
Nisancığım dur, giyiniyordur onlar.
Dur saçını bitireyim, bakarsın.
Sen ne giyeceksin anne?
Giyerim bir şey.
Güzel bir şey giy.
Ne varsa yanımda onu giyeceğim.
(Nisan) Senin saçlarını da yaparız.
Makyajını da yaparsın, çok güzel olursun.
Keşke bende, sana uygun bir şeyler olsaydı ama maalesef yok kızım.
Şirin teyzemin kıyafetlerine bakalım.
-Belki onda güzel şeyler vardır. -Gerek yok Nisan.
-Şirin teyze! -Nisan kızım.
Şirin teyze!
Ne oldu ya?
Annem doğum gününe, senden bir elbise giyebilir mi?
(Müzik)
Olmaz benim kıyafetlerim ona.
(Enver) Aa, tabii olur.
Hadi Nisancığım gel biz teyzenin odasına gidelim.
Sen orada annen için istediğin kıyafeti seç.
Annen kendisi seçmeye utanır. Gel canım sen.
Teşekkür ederim.
(Kapı kapandı)
(Müzik)
Alp bugün, eski eşi ve çocuklarıyla birlikte geliyor.
Ne? Eski eşi mi?
Evet. Söylememiş miydim?
Yoo, söylememiştin.
Gerçekten mi?
Unutmuşum demek.
(Pırıl) Görünce anlayacaksınız zaten, öyle hatırlanacak bir tarafı da yok.
Kendi hâlinde iyi bir kadıncağız.
Çirkin mi?
Yani çirkin denmez de...
...kendi hâlinde bir kadın işte.
Niye geliyor peki?
Çünkü ben, kardeşlerin birbiriyle yakın olmasını istiyorum.
Amma da yaptın.
Niye doğum gününü, babanın evinde kutluyorsun?
Geçen sene senin evindeydik.
Alp'le bir süredir ayrı yaşıyoruz biz.
Öyle düşündüğünüz gibi değil.
Yani eski karısına falan dönmedi.
Zaten kadını görünce anlayacaksınız.
(Müzik)
(Kadın) Merhabalar.
Aa, Pervinciğim hoş geldin.
-(Pervin) Hoş bulduk canım. -Çok özledim seni.
Biz buradayız kızım, sen yoksun.
Yer yarıldı yerin dibine girdin, ara ara bir hâl oldum.
Merak etme, artık hep buradayım.
Çocuklar, sizden bir şey rica edeceğim.
O eve girdiğimizde...
...insanlar bana Alp derse, şaşırmayın tamam mı?
Niye?
Niye, bunu büyüdüğünüzde size anlatırım, tamam mı oğlum?
Tamam, olur.
Baba ev büyük mü? Ali'yle Ömer'in dedelerinin evi.
Evet kızım büyük.
(Müzik)
Nezir amcamın evinden daha mı büyük?
Nezir amca mı?
-(Erkek) Burası mı? -Evet ilerisi.
Evet burası.
(Sarp) Hadi bakalım çocuklar.
(Müzik)
Gel bakalım.
Hoş geldiniz Alp Bey.
(Müzik)
Anne bak, bak, bak!
Evet, evet çok güzel.
(Müzik)
-Hoş geldin Sarp. -Hoş bulduk.
Siz geçin içeri, ben geliyorum.
Gelmedi değil mi seninkiler?
Yok, gelmediler daha.
Çok merak ettim Alp'in eski karısını.
Merak edecek bir şey yok dedim ya.
(Müzik)
Bu kim?
(Müzik)
Kadın yıkılıyor.
(Müzik)
Pırıl kim bu?
Öğretmenim!
Dorukçuğum.
Hoş geldin.
-Nasılsın? -İyiyim.
-Hoş geldin. -Hoş bulduk.
Teşekkür ederim geldiğiniz için.
Biz teşekkür ederiz davetin için.
Nisan gelmedi mi?
O babamla birini gördüler, onunla konuşuyor.
Kapıda Münir'le konuşuyorlar.
Ha.
Sen, Ali'yle Ömer'in yanına gitmek ister misin Dorukçuğum?
Evet.
Ben Ali'yle Ömer'e hediye aldım.
Çok teşekkür ederiz, çok naziksin.
Hadi gel gidelim.
(Hareketli müzik)
Umarım bu değildir.
Bence kesin değildir.
(Kadın) Bence inşallah değildir.
(Hareketli müzik...)
(...)
-Anne. -Canım.
-Burası çok güzelmiş, baksana. -Evet.
-Çok beğendim. -Çok güzel, evet.
(Müzik)
Hoş geldin.
Hoş bulduk.
Merhaba Pırıl teyze.
(Pırıl) Hoş geldin Nisancığım.
Çok teşekkür ederiz.
(Gerilim müziği)
Kardeşlerinin yanına götüreyim mi seni?
-Olur. -(Sarp) Hadi gidelim.
(Gerilim müziği...)
(...)
Pırıl, gelir misin canım?
(Gerilim müziği...)
(...)
(Hareketli müzik)
Kendimi burada, bu kılıkta o kadar rahatsız ve garip hissediyorum ki.
Ne işim var benim burada?
Baksana.
Çocuklar nasıl mutlu oldular.
(Hareketli müzik)
Evet onlar güzel eğleniyor.
Ama yine de ben kendimi, çok garip hissediyorum.
Sanki herkes bana bakıyormuş gibi.
Zaten herkes sana bakıyor.
Bu güzel kadın kim diye, bakıyorlar.
Ya eminim.
Özellikle, şuradaki üçlü değil mi?
(Duygusal müzik)
-Merhaba Alpçiğim. -Merhaba Ebru.
-Merhaba Ebru ben. -Merhaba Bahar.
Pırıl'ın yakın arkadaşıyım.
Daha önce sizinle hiç tanışmadık değil mi?
Yok, tanışmadık.
Ben bir çocuklara bakayım.
(Duygusal müzik)
-Anne. -Efendim canım?
Sen topallıyor musun?
Yok kızım, ayakkabı vuruyor ayağımı.
Küçük ya teyzenin ayakkabısı bana, ayağım acıdı o yüzden.
Ayağın acıyor değil mi?
Evet. Ne oldu?
Ne oldu?
-Ben de şey oldu zannettin-- -Ne?
Yine hastalandın zannettim.
Hayır güzelim, hiç öyle bir şey yok. Merak etme, tamam mı?
(Duygusal müzik)
(Bahar) Hadi git oyna sen de.
(Bahar) Hadi güzelim.
(Duygusal müzik)
(Ebru) Bu Bahar da bayağı havalı bir şey.
(Pervin) Evet. Pırıl kör mü oldu acaba?
Kendi hâlinde zavallı dediği kadına bak.
(Pervin) Alp'in gözü hep kadında.
(Pervin) Adam bildiğin eski karısına dönmüş...
...ama bu kadına da dönülür yani. Baksana şu güzelliğe.
(Ebru) Demek o kadar zaman, bu yüzden kayboldu Pırıl ortadan.
Bunalıma falan girdi belki de.
Kolay değil tabii.
(Ebru) Alp'in bakışlarına baksana.
(Ebru) Vallahi ben bir gün...
...Alp'in böyle baktığını görmedim Pırıl'a.
(Müzik)
(Gerilim müziği...)
(...)
Pırıl, Pırıl!
(Kapı açıldı)
(Gerilim müziği)
(Pırıl dış ses) O telefonda...
...Sarp'la Şirin'in fotoğrafları var.
(Geçiş sesi)
Ne yapacaksın o fotoğraflarla?
Sana ne?
Bahar'a mı yollayacaksın?
Bahar'a yollayacaksın değil mi?
(Geçiş sesi)
(Gerilim müziği)
(Kapı açıldı)
Pırıl, lütfen Pırıl.
(Suat) Lütfen yapma.
Pırıl.
(Mesaj yollandı)
(Gerilim müziği)
Gönderdim.
O fotoğraflar artık, Bahar'ın telefonunda.
(Gerilim müziği...)
(...)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Hatice Başpınar - Büşra M. Koçak...
...Nuray Ünal - Tuğay Çiftci - Özgür Deniz Türk
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)
(Jenerik müziği)